fourbot

เมื่อวานไปกินเกาเหลาข้าวเปล่าเเถวๆประตูน้ำ  เป็นรถเข็นข้างทาง

 

สั่งมาเสร็จเรียบร้อย น้ำเเข็ง เหยือกพร้อม  กินลุยโลด

 

ซักพักหิวน้ำ ลุงเจ้าของร้านดันเอากระติกไป ยังไม่ได้เทเลยก๊าบๆ

 

" ลุงๆ ยังไม่ได้เติมน้ำเลย ขอน้ำหน่อย" ถามเเบบงง ตอนหยิบไป มึงไม่ดูหรือไงว่ากรูยังไม่ได้เทน้ำเลย

 

"อ่าว เมื่อกี๊วางตั้งนานไม่เท ตอนนี้จะมาเอา" ลุงตอบเเบบ หงุดหงิด

 

ตอบเเบบนี้มันกวน... น นีหว่า  "ก็เมื่อกี้มันไม่หิว ตอนนี้หิวเเล้ว" ตอบเเบบฉุนเล็กน้อย

 

"งั้นก็รอต่อไป" พูดเสร็จเเล้วลุงเเกก็เดินไปทำไรของเเกต่อ

 

ต่อมปี๊ดทำงาน  โห ไรฟร่ะ  เเทนที่จะหยิบจากอีกโต๊ะมาให้เราก็หมดเรื่อง เเมร่งมาพูดไรเเบบนี้

 

กรู เป็นลูกค้านะเฟ้ย เเล้วเเกก็ไม่ใช่พ่อฉัน 

 

กินไป คิดไป จะเอาไงดี ปล่อยผ่านหรือ วีนดี  เเต่ที่เเน่ๆขอกินให้หมดก่อน

 

ระหว่างนั้นก็มีลุงลูกค้ามานั้งกินตรงข้าม เเก้วน้ำมีสองเเก้ว เเก้วนึงน้ำเเข็ง อีกเเก้วใส่น้ำเฉยๆ (สงสัยเหยือกจะไม่พอจริงๆ เเต่..ทำไมกะเราไม่เห็นทำเเบบนี้ ยกไปดื้อๆ เเถมพูดไม่ดีอีก ฉุกคิดขึ้นมาได้ หรือว่า เห็นเป็นเราเป็นเด็กจะทำอะไรก็ได้งั้นหรอ เด็กก็มีเงินจ่ายนะเฟ้ยไม่ได้มาขอกินฟรี ฉุนรอบ สอง )

 

ว่าเเล้วกินเสร็จเรียบร้อย  คำตอบคือลุย

 

"ลุงๆ ทำไมเมือ่กี้ลุงพูด เเบบนี้กับผม มันไม่เหมาะสมเลยนะ" พยายามเก็บอารมณ์ เด๋วพูดไม่เป็นภาษาคน

 

"อ่าว ก็วางตั้งนานทำไมไม่เทหล่ะ โต๊ะอื่นเขาก็ต้องใช่ หรือว่าจะต้องมีเหยือกทุกโต๊ะเลย ร้านอื่นเขาไม่มีให้นะ เขาเทเเล้วก็จบไป " น้ำเสียงปกติ

 

เอาร้านอื่นมาอ้างตรูก็อ้างได้ฟร่ะ"ทุกร้านที่ผมไปกินเขาก็มี่ประจำโต๊ะกันทั้งนั้น ส่วนเรื่องจะเทกินเลยหรือไม่เท มันก็สิทธิ์ของผม (ก็โต๊ะกรูหนิ กรูจะรู้ไหมว่าร้านมีเหยือกไม่พอ อีกอย่างถ้าตรูเทน้ำก่อน น้ำเเข็งก็ละลายเร็วซิก๊าบๆ) ถ้าเหยือกไม่พอ ลุกก็ถามผมหน่อยก็ได้ จะเอาน้ำไหม จะให้โต๊ะอื่น บลาๆๆๆๆ ไม่เห็นต้องพูดเเบบนี้เลย ผมเป็นลูกค้า ผมไม่พอใจ ถ้าผมไปบอกคนอื่นต่อ ว่าร้านนี้เป็นเเบบนี้ลุงจะว่าไง " คุมอารมณ์ ไม่อยู่

 

ภรรยาลุงเขามาบอกพอเหอะๆ อย่าไปเอาเรื่องลุงเเกเลย (ประมาณว่าลุงเเกก็เป็นเเบบนี้พูดไม่คิด )

 

 

"ลุงขอโทษล่ะกัน เมือ่กีมีรายการที่ต้องทำเยอะ ไม่ได้ตั้งใจ  บลาๆๆๆ"

บลาๆๆๆ

 

บลาๆๆๆ

 

สุดท้ายเเกก็รับผิดเเละขอโทษ

จบ ....

 

เดินมารอรถเมล์  ก็คิดไป

 

เอทำไมเรารู้สึกผิดลึกๆไงไม่รู้  เราใช้อารมณ์เกินไปไหม นะ

 

ไม่เป็นไรถือว่าเตือนลุงไม่ให้ไปทำกับใครอีก จะได้ไม่ต้องเสียลูกค้า

 

เเละต้องไปซื้อเหยือกเพิ่มนะ ไม่งั้นหงุดหงิดจะไปพาลอีกได้ (ปลอบใจตัวเอง)

 

ยิ่งศึกษาในตลาดหุ้น ก็ยิ่งรู้ถึงความโหดร้ายของมัน  ซึ่งตรงเราต้องรับมือกับมันให้ได้

 

ในวิกฤตมีโอกาส  ในโอกาสก็มีวิกฤตเช่นกัน ใครมองออกก็ชนะ

 

เกมนี้มีคนคุมอยู่  เราทำได้เเต่ตามเกมเเบล้ววางเเผนรับมือ กับมันให้ดี

 

ในที่ๆนี้ยังมีหลายอย่างที่ฉันยังไม่เข้าใจ  ที่ยังต้องเเก้ปัญหา ข้องใจ

 

ถือว่าเป็นโรงเรียนอีก รร. นึงก็ได้  เสียค่าเทอมไปหลายเเล้ว

 

กลับบ้าน ต้องเข้าเน็ทอ่าน หาความรู้ ที่เราคิดว่ามันจำเป็น

 

เเต่มันยังต้องไปพิสูจน์ว่ามันใช้จริงได้หรือไม่

 

หลักสูตรนี้ไม่มีวันจบ

 

ขอกำลังใจด้วย

ยิ่งศึกษาในตลาดหุ้น ก็ยิ่งรู้ถึงความโหดร้ายของมัน  ซึ่งตรงเราต้องรับมือกับมันให้ได้

 

ในวิกฤตมีโอกาส  ในโอกาสก็มีวิกฤตเช่นกัน ใครมองออกก็ชนะ

 

เกมนี้มีคนคุมอยู่  เราทำได้เเต่ตามเกมเเบล้ววางเเผนรับมือ กับมันให้ดี

 

ในที่ๆนี้ยังมีหลายอย่างที่ฉันยังไม่เข้าใจ  ที่ยังต้องเเก้ปัญหา ข้องใจ

 

ถือว่าเป็นโรงเรียนอีก รร. นึงก็ได้  เสียค่าเทอมไปหลายเเล้ว

 

กลับบ้าน ต้องเข้าเน็ทอ่าน หาความรู้ ที่เราคิดว่ามันจำเป็น

 

เเต่มันยังต้องไปพิสูจน์ว่ามันใช้จริงได้หรือไม่

 

หลักสูตรนี้ไม่มีวันจบ

 

ขอกำลังใจด้วย

ที่ร้านขายเมล็ดผัก เเต่ไม่เคยเพาะเองเลย

 

วันๆดูเเต่หุ้น ดูเเล้วไม่ค่อยเกิดประโยชน์เท่าไหร่

 

ตอนตลาดปิด เลยหันไปเพาะเมล็ดผักชี  เเล้วดูซิว่าเป็นไง

 

1 ซองมีเป็นร้อยเมล็ด  ขึ้นเเค่ 30 % ก็โอเคเเล้ว 30 ต้น ขายต้นล่ะ 5 บาท -1 ค่ากระถางเเละดิน ก็กำไรต่อต้น 4 บาท

 

4 x 30 120 บาท  ต้นทุนซองล่ะ 10 บาท โอจอห์ท กำไร 120-10 บาท 110 บาท  กำไร 11 %  ต่อ 1 รอบการปลูก  ถ้าขายหมด

 

เกิดขายไม่หมด โตขึ้น เราขาย 10 บาท - 20 บาท  โอโห

 

จะ สำเร็จไหม คอนติดตามดู

 

 

น่าจะเกือบ 2 เดือนเเล้วนะ ที่เข้าตลาดหุ้น

 

ยังไม่มีคำว่ากำไรเลย 

 

กลุ้มใจไหม 

 

กลุ้มซิ

 

เเต่ยินดีนะ  ไม่งั้นฉันก็คงกลุ้มเรื่องอื่นเเทน

 

ฉันมีเวลาให้หุ้นมาก เเต่มันไม่ทำให้ฉันผิดหวัง

 

มันเป็นไปตามทางของมัน  ฉันเข้าไปผิดจังหว่ะเอง

 

มันไม่ได้ง้อให้เราซื้อ เเละไม่ได้ง้อให้เราขาย

 

สิ่งต่างๆที่เกิดขึ้นเราเลือกเส้นทางเราเอง

 

 

ตลาดหุ้นทำให้เรารู้เรื่องในอีกสังคมหนึ่ง

 

เมือ่ก่อนเข้าห้องสินธร อ่านกระทู้ไม่รู้เรื่องเลย

 

เเต่วันนี้กลับกลายเป็ยว่าติดดห้องนั้นไปเเล้ว ถึงเเม้ไม่ได้โพสอะไรลงไป

 

เงินขาดทุนวันนี้เเละอนาคต ฉันคิดว่ามันยังไม่เเพงสำหรับบทเรียนต่างๆที่ได้รับมา (กัดฟันพูด กร็อด....)

 

มันไม่ทำให้ฉันเหงา ถ้าฉันมาถูกทาง มันจะสร้างความมั่นคงให้ชีวิตฉัน

 

ใช่เเล้วฉันต้องการความมั่นคงในชีวิต

 

ฉันต้องการฝากชีวิตไว้กับสิ่งๆหนึ่ง เเละพร้อมทุมเท ถ้าฉันรู้ว่ามันทำให้ฝันฉันเป็นจริงได้

 

 

เมือ่ก่อนจะเป็นต้นไม้ ที่ฉันฝากชีวิตไว้  ตอนนี้ฉันก็ยังฝากอยู่

 

กำลังหาเเหล่งฝากเพิ่มเติม  ให้มั่นคงมากกว่าที่เป็นอยู่

 

ดูเหมือนจะเป็นเป็นคนขี้กลัวเลย 

 

ยอมเสี่ยงเพื่อความปลอดภัยข้างหน้า 

 

ไม่อยากสบายตอนนี้เเล้วไปเสี่ยงเอาข้างหน้า

วันสุดท้ายของ set in the city

 

งานยังคึกคักเหมือนเดิม(ทำหยั่งกะเคยไปมาก่อน) ผู้คนมากมาย

 

พริทตี้ มาร์เก็ตติ้งสาวสวย  เเต่ไม่มาถึงมือเรา

 

เข้าบูธ โห เซ็งเป็ดเลย ได้มาร์ผู้ชาย ฝันไปเลยว่าตรูจะใช่บริการโบรคนี้

 

คงต้องหันไปเพิ่ง  โบรคเดิมกับมาร์ เสียงน่ารัก ดีกว่า

 

เคยฝันไว้ว่า อยากมีทองซัก 100 บาท เพื่อเก็งกำไร

 

โกลฟิวเจอร์คือทางเลือกเรา ใช้เงินเพียง 10 % เท่านั้น เรามีโอกาศเเล้ว (รวยหรือจยเร็วขึ้นว่าไปอย่าง )

 

ฝันจะเป็นจริงเเล้ว